معرفی کتاب
«نغمههای جاویدان ۲» در گروه کتابهای تخصصی موسیقی قرار میگیرد و نام پرویز یاحقی را در مرکز توجه خود دارد. پرویز یاحقی از برجستهترین آهنگسازان و نوازندگان ویولن در موسیقی ایرانی بود و شیوه نوازندگی او تأثیری ماندگار بر نسلهای مختلف نوازندگان گذاشت. این کتاب با همراهی فرشید فرهمند حسنزاده، تلاشی برای ثبت و انتقال بخشی از این میراث موسیقایی در قالب مکتوب است.
برای مخاطبان بوکنزو، «نغمههای جاویدان ۲» فقط یک کتاب نت موسیقی نیست؛ بلکه میتوان آن را بخشی از گنجینه مکتوب موسیقی ایرانی دانست. کتابهایی از این جنس به هنرجو اجازه میدهند آثار استادان موسیقی را از حالت شنیداری خارج کرده و با ساختار نتنویسی، ملودی و شیوه اجرای آنها آشناتر شوند.
درباره کتاب
ارزش «نغمههای جاویدان ۲» را باید در پیوند میان آموزش موسیقی و حفظ میراث هنری پرویز یاحقی جستوجو کرد. یاحقی در برنامههای مختلف موسیقی از جمله «گلهای جاویدان»، «برگ سبز»، «تکنوازان» و دیگر مجموعههای رادیویی حضور داشت و آثار و اجراهای او بخش مهمی از تاریخ موسیقی معاصر ایران را شکل دادهاند.
یکی از ویژگیهای مهم چنین کتابی، امکان مراجعه دوباره به نغمهها و قطعاتی است که در اصل از طریق اجرا و شنیدن در حافظه موسیقایی مخاطبان ماندگار شدهاند. نتنویسی این آثار میتواند به نوازندگان کمک کند تا ملودیها را دقیقتر بررسی و برای اجرای آنها تمرین کنند.
فرشید فرهمند حسنزاده نیز از شاگردان اسدالله ملک بوده و در زمینه گردآوری و تدوین آثار موسیقی ایرانی فعالیت داشته است. پیشینه آموزشی و ارتباط او با نسل مهمی از نوازندگان ویولن ایرانی، زمینه مناسبی برای پرداختن به آثار استادان این ساز فراهم کرده است.
درباره نویسنده
پرویز یاحقی یکی از چهرههای شاخص موسیقی ایرانی و از مهمترین نوازندگان ویولن در تاریخ موسیقی معاصر ایران بود. ویژگی برجسته نوازندگی او، تنها مهارت تکنیکی نبود؛ بلکه نوع بیان شخصی، جملهبندی، ظرافت در اجرای ملودی و توانایی بداههنوازی، صدای ساز او را از بسیاری از نوازندگان همدورهاش متمایز میکرد. منابع مرتبط با موسیقی گلها نیز از یاحقی به عنوان یکی از سولیستهای برجسته این جریان یاد کردهاند.
یاحقی در کنار نوازندگی، در آهنگسازی نیز فعالیت گستردهای داشت و قطعات مختلفی در فضای موسیقی ایرانی خلق کرد. بخش قابل توجهی از میراث او از طریق اجراهای رادیویی و برنامههای موسیقی به گوش مخاطبان رسیده است. از همین رو، ثبت آثار او در قالب کتاب میتواند به حفظ و بازشناسی این میراث کمک کند.
فرشید فرهمند حسنزاده نیز از نوازندگان و پژوهشگران حوزه موسیقی ایرانی است. او آموزش ویولن را نزد مسعود حسنخانی آغاز کرد و پس از آن نزد اسدالله ملک به فراگیری موسیقی پرداخت. همکاری او با ارکستر همنوازان صداوسیما به دعوت ملک و تحصیل در رشته موسیقی دانشگاه تهران، بخش دیگری از مسیر حرفهای او را شکل داده است.
جملاتی برگزیده از کتاب
«نغمههای جاویدان ۲» بیش از آنکه اثری ادبی و متکی بر متن باشد، کتابی تخصصی و موسیقایی است؛ بنابراین بخش مهمی از محتوای آن را نتها، نغمهها و ساختارهای موسیقایی تشکیل میدهند. به همین دلیل، به جای نقل جملات مستقیم از کتاب، میتوان مضمون و نگاه کلی آن را در چند مفهوم خلاصه کرد.
نغمه زمانی جاودان میشود که از نسلی به نسل دیگر منتقل شود.
موسیقی ایرانی تنها مجموعهای از نتها نیست، بلکه حاصل پیوند احساس، ملودی، ریتم و شیوه بیان نوازنده است.
ثبت آثار استادان موسیقی، راهی برای حفظ حافظه هنری یک فرهنگ است.
شناخت سبک پرویز یاحقی برای هنرجوی ویولن میتواند فراتر از یادگیری یک قطعه، به شناخت شیوه بیان موسیقی ایرانی منجر شود.
دستاوردها
یکی از مهمترین دستاوردهای «نغمههای جاویدان ۲» کمک به ثبت و انتقال بخشی از آثار پرویز یاحقی است. چنین آثاری برای موسیقی ایرانی اهمیت زیادی دارند؛ زیرا بخش قابل توجهی از میراث این موسیقی از طریق اجراهای شفاهی، ضبطهای قدیمی و حافظه نوازندگان منتقل شده است.
کتاب میتواند برای هنرجویان ویولن فرصتی ایجاد کند تا با نغمههایی از یکی از مهمترین استادان این ساز آشنا شوند و آنها را با ساز خود تمرین کنند. تمرین چنین قطعاتی میتواند در تقویت نتخوانی، جملهبندی، دقت ریتمیک، شناخت ملودی و افزایش توانایی بیان موسیقایی مؤثر باشد.
دستاورد مهم دیگر، آشنایی نسل جدید با زبان شخصی پرویز یاحقی است. درباره سبک او بارها به ویژگیهایی مانند بداههنوازی، لحن شخصی و قدرت بیان اشاره شده است و آثار باقیمانده از او در برنامههای مختلف موسیقی نیز گواه جایگاه ویژهاش در نوازندگی ویولن ایرانی هستند.
نقد و بررسی
مهمترین نقطه قوت «نغمههای جاویدان ۲» موضوع آن است. انتخاب آثار پرویز یاحقی برای یک مجموعه مکتوب موسیقی، از منظر آموزشی و فرهنگی اهمیت دارد. یاحقی یکی از نوازندگانی بود که صدای ویولن ایرانی را به شکلی کاملاً شخصی و قابل تشخیص ارائه کرد و همین ویژگی باعث شده آثارش برای مطالعه نوازندگان نیز جذاب باشند.
حضور فرشید فرهمند حسنزاده نیز به ارزش این مجموعه کمک میکند. ارتباط او با مکتب نوازندگی استادان ویولن ایرانی و تجربه او در گردآوری و تدوین آثار موسیقی، این امکان را فراهم کرده که مجموعه در مسیر انتقال میراث نوازندگی نسل گذشته قرار گیرد.
البته باید توجه داشت که این کتاب برای مطالعه عمومی و تفریحی طراحی نشده است. مخاطب برای استفاده کامل از آن به آشنایی با نتخوانی و ساز نیاز دارد. اگر هنرجو در ابتدای مسیر آموزش موسیقی باشد، استفاده از کتاب در کنار یک مدرس میتواند بسیار مؤثرتر باشد.
در مجموع، «نغمههای جاویدان ۲» را میتوان اثری تخصصی و در عین حال فرهنگی دانست؛ کتابی که علاوه بر کاربرد آموزشی، در حفظ بخشی از میراث موسیقی پرویز یاحقی نقش دارد.
این کتاب مناسب چه کسانی است؟
این کتاب در درجه نخست برای نوازندگان ویولن، هنرجویان موسیقی ایرانی و علاقهمندان به آثار پرویز یاحقی مناسب است. کسانی که به دنبال شناخت بیشتر شیوه نوازندگی ویولن در موسیقی ایرانی هستند، میتوانند از تمرین و بررسی قطعات این مجموعه بهره ببرند.
مدرسان موسیقی و ویولن نیز میتوانند از «نغمههای جاویدان ۲» به عنوان یکی از منابع تمرینی برای آشنا کردن هنرجویان با آثار استادان موسیقی ایرانی استفاده کنند. پژوهشگران موسیقی و علاقهمندان به تاریخ موسیقی معاصر ایران نیز میتوانند این اثر را در کنار منابع شنیداری و پژوهشی خود قرار دهند.
اگر در بوکنزو به دنبال کتابی هستید که آموزش موسیقی را با شناخت میراث موسیقی ایرانی پیوند بزند، «نغمههای جاویدان ۲» میتواند گزینهای ارزشمند باشد. این اثر بهخصوص برای کسانی جذاب است که میخواهند موسیقی را از طریق نت، ساز و شناخت آثار استادان بزرگ دنبال کنند.
سخن پایانی
«نغمههای جاویدان ۲» را میتوان تلاشی برای حفظ صدای ماندگار پرویز یاحقی در قالبی مکتوب دانست. یاحقی با نوازندگی منحصربهفرد، بداههنوازی و آهنگسازی خود، جایگاهی ویژه در موسیقی ایرانی پیدا کرد و آثارش همچنان برای علاقهمندان و نوازندگان ارزش شنیداری و آموزشی دارند.
حضور فرشید فرهمند حسنزاده در این اثر نیز اهمیت آن را از نظر انتقال میراث نوازندگی نسل گذشته بیشتر میکند. برای مخاطبان بوکنزو، این کتاب میتواند فرصتی باشد برای نزدیکشدن به جهان موسیقایی یکی از بزرگترین نوازندگان ویولن ایران؛ جهانی که در آن تکنیک، احساس، بداهه و ملودی در کنار یکدیگر قرار میگیرند.
«نغمههای جاویدان ۲» برای کسی که به موسیقی ایرانی علاقهمند است، تنها مجموعهای از نتها نیست؛ بلکه دعوتی است برای شنیدن دقیقتر، نواختن آگاهانهتر و شناخت عمیقتر بخشی از گنجینه موسیقی ایران.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.